TAJEMNICE RADOSNE


1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Fiat – niech się stanie! Cierpiący, podniesiony, poniżony, przydatny do czegoś lub nieużyteczny nikomu, zawsze będę Cię czcił i zawsze będę Twój, o mój Boże! Samotny i nieznany jak kwiat na pustyni, błądzący jak ptak bez gniazda, zawsze, ale to zawsze Twój; Panie – najsłodsza miłości mojej duszy, moje usta wypowiedzą słowo poddania – takie jak słowo Tej, którą mi dałeś za Matkę; Fiat! Fiat! – Niech mi się stanie według słowa Twego.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety

Nasze ziemskie matki przemijają i umierają; Maryja zaś, Matka naszych matek, jest tą wielką Matką, która nie umiera. Upłynęło już dwadzieścia wieków, a Ona dzisiaj bardziej żywa niż wtedy, gdy śpiewała „Magnificat” i prorokowała, że wszystkie pokolenia zwać Ją będą błogosławioną. Maryja trwa, żyje, bo Bóg pragnie, aby wszystkie pokolenia uważały i miały Ją za Matkę. Maryja jest miłosierną i najświętszą Matką, która jaśnieje chwałą i miłością na widnokręgu chrześcijaństwa.

3. Narodzenie Pana Jezusa

O, Boże światło Jezusa Dzieciny! O, słodka i święta dobroci Boga i Bożego Kościoła! (...) Dobroć zawsze zwycięża. Ona jest ukryta nawet w sercach najbardziej zimnych, samotnych i zaniedbanych. Miłość zwycięża nienawiść, dobro zwycięża zło, światło zwycięża ciemność! Cała nienawiść, wszystko zło i ciemności tego świata, czym są wobec światła tej nocy Bożego Narodzenia? Niczym! Wobec Jezusa i to Jezusa Dzieciny są właśnie niczym.

4. Ofiarowanie Pana Jezusa
Potrzebny jest duch wspaniałomyślności, ale nie ten zwykły, tylko wielki i mężny, oparty na Bogu i w jedności
 z prawdziwą pokorą, duch wspaniałomyślności, rozpalony wiarą i młodzieńczą odwagą «in Domino» – w Panu. (...) Trzeba, abyśmy się oddali na służbę Bożą i bliźniego ze świętą i najsłodszą miłością, rozumnie i wielkodusznie, abyśmy płonęli szlachetnymi porywami i to aż do wyniszczenia samych siebie w sposób najbardziej wspaniałomyślny.

5. Znalezienie Pana Jezusa w świątyni
Spraw, o Panie, żebyśmy kroczyli zawsze prostą drogą pod Twoim wejrzeniem – zawsze u stóp Twojego Kościoła, w wielkiej pokorze, prostocie i radości. O słodki Jezu, o Jezu miłości! Chcemy Cię kochać i służyć Ci w wielkiej miłości i świętej radości – stale zadowoleni z powodu błogosławionej nadziei, miłując rzeczy pokorne i proste i tak się nimi posługując, o Jezu, jak nas nauczyłeś Twoim narodzeniem, Twoim życiem...

 

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Próby i cierpienia przyjęte z rąk Bożych jeszcze bardziej wzmocnią naszą wiarę. (...) Odwagi więc, ponieważ przyszłość należy do Chrystusa i do tych, którzy żyją życiem wiary – wiary zaangażowanej w prawdzie i miłości aż do ostatniego tchnienia, aż do całopalnej ofiary dla zbawienia braci. (...) Nie prośmy Jezusa, aby nas uwolnił od utrapień i krzyży, bo byłoby to największym nieszczęściem. Prośmy Go raczej, abyśmy zawsze spełniali tylko Jego wolę, tak jak będzie nam ona oznajmiona przez święty Kościół

2. Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej.
Bądź pozdrowiona o Maryjo, łaski pełna; wstawiaj się za nami! (...) Przyjdź i wlej w nas obfity strumień życia wewnętrznego i uduchowienia; spraw, aby nasze serca płonęły miłością do Jezusa i do Ciebie, byśmy widzieli i służyli w bliźnich Twojemu Boskiemu Synowi. Spraw, żebyśmy w pokorze, w milczeniu oraz nieustannej gorliwości upodabniali nasze życie do życia Chrystusowego, byśmy Mu służyli w świętym weselu i w radości ducha przeżyli cząstkę dziedzictwa Pańskiego, w tajemnicy krzyża – misterium crucis.

3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia.
Nasz Bóg jest Bogiem miłości, kocha nas bardziej niż ojciec swego syna; Jezus Chrystus – Bóg nie zawahał się ofiarować samego siebie na krzyżu z miłości do rodziny ludzkiej. W najnędzniejszym z ludzi lśni obraz - podobieństwo Boga. Kto daje biednemu, Bogu daje i z ręki Boga otrzyma wynagrodzenie.(...) Oby Opatrzność Boża przysłała nam ludzi miłości.(...) Bądźmy apostołami miłości, czystej miłości – miłości wzniosłej i powszechnej. Starajmy się, żeby zakrólowała miłość przez łagodność serca, przez wyrozumiałość i wzajemną pomoc, przez podanie sobie ręki na wspólną drogę. Siejmy szeroką dłonią dzieła dobroci i miłości, a gdziekolwiek przechodzimy, ocierajmy łzy płaczącym.

4. Przemienienie na Górze Tabor.
 Spraw, o Panie, aby całe moje życie było ofiarą i hymnem – hymnem na cześć Bożej miłości i całopalną ofiarą dla Ciebie, o mój Panie. (...) Od Ciebie Jezu, Miłości i Życie moje, od Ciebie ukrzyżowanego, o Panie, od Ciebie eucharystycznego, od Ciebie Miłości nieskończona; od Ciebie, Głowo i Boże Miłosierdzie, niech zstąpi na mnie grzesznika i na moich braci: - niech się rozleje [miłość] jak światło słońca, które lśni nad dobrymi i nad złymi – jak słońce, a nawet jeszcze bardziej, niech się rozszerza fala Twej Miłości, która wszystko oczyszcza, przenika i przemienia; skąd zanurzeni w Tobie, o Boże (...) w nieskończonym oceanie światła i łaski, (...) wyśpiewujmy na wieki  miłosierdzie Pana, a będziemy na wieki błogosławieni przez Ojca, Syna i Ducha Świętego!

5. Ustanowienie Eucharystii.
Beze Mnie nic uczynić nie możecie – powiedział Pan Jezus. Jest potrzebny Pan Jezus! Pan Jezus codziennie i nie poza nami, ale w nas – nie tylko w sposób duchowy, ale sakramentalny.
On będzie naszym życiem, naszym pokrzepieniem i naszym szczęściem. Wszystko musi jedynie i wyłącznie opierać się na Najświętszej Eucharystii: nie ma innej pomocy, nie ma innego życia zarówno jeśli chodzi o nas, jak i naszych biednych. Tylko opierając się na ołtarzu, na mensie tego Boga, który jest pokorą i miłością, nauczymy się stawać dziećmi i w obcowaniu z naszymi braćmi nauczymy się ich kochać tak, jak tego pragnie Pan.

TAJEMNICE BOLESNE

1. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Chrystus nie miał żołnierzy, nie chciał ich nigdy mieć. Nie chciał, żeby Jego imię było wypisane na głazach masywów górskich, ale w sercach ludzkich. Ten Król nikomu nie uczynił nic złego; czynił natomiast dobrze wszystkim, podobnie jak światło słońca, które spływa na dobrych i na złych (...). Nie był przyczyną płaczu, ale sam płakał za wszystkich i to płakał krwią. Osuszał łzy tylu ludziom i tylu duszom zagubionym.

2.      Biczowanie Pana Jezusa

Niech nas nie odstraszają ciężkie próby ani utrapienia, ani też cierpienia. Bóg mnoży cierpienia i utrapienia u tych dusz i w tych dziełach, które kocha (...). Jeżeli po tych utrapieniach przyjdzie wiele innych – o co proszę i się spodziewam – jeżeli nastąpi jakaś śmierć, a serca nasze, o bracia drodzy, zaleją się krwią i zostaną rozdarte, wezwiemy pomocy Boga, której nie brakuje; niech przyjdzie Pan, by umieścić wewnątrz, na zewnątrz i nad nami swój godny uwielbienia krzyż – boski zadatek Jego miłości. Niech przyjdzie Jezus Chrystus, aby jako suweren królować nad prochami naszej ludzkiej natury, nad naszą nędzą, a każde cierpienie niech spowoduje ofiarę szczerą, postanowienie święte i hojne błogosławieństwo.

3. Ukoronowanie Cierniem Pana Jezusa
Ponad wszystko i ponad wszystkich stawiajmy Pana Jezusa Chrystusa i to ukrzyżowanego. Nie ma innego zbawienia i innego życia. Owszem, Pan Jezus chce królować, ale z drzewa; chce zwyciężać, ale miłością; chce triumfować, ale w miłosierdziu.

4. Dźwiganie krzyża na Kalwarię
Lecz, aby godnie służyć Panu i aby kochać Go w krzyżu i jako ukrzyżowanego – ponieważ Jezusa można kochać i służyć Mu tylko na krzyżu i będąc wraz z Nim ukrzyżowany – jest rzeczą bezwzględnie konieczną, abyśmy mieli z łaski błogosławionego Boga silną wolę i ducha wspaniałomyślności (...). Nasze małe zgromadzenie powinno być (...) rodziną zakonną pokornych i mocnych w wierze i woli poświęcenia się z Jezusem Chrystusem
i dla Jezusa Chrystusa u stóp Kościoła; zgromadzeniem ludzi pełnych samozaparcia i ofiary z miłości do Boga.

5. Śmierć na krzyżu
Niegodziwie prześladowany i zdradzony, nawet będąc na krzyżu, błagał wielkim głosem Ojca niebieskiego o przebaczenie dla barbarzyńców, którzy Go krzyżowali. On (...) oddał swoją boską krew i swoje życie za ludzi bez różnicy – za Żyda, Greka, Rzymianina czy barbarzyńcę; prawdziwy Król Pokoju (...). Umarł z rękami rozciągniętymi pomiędzy niebem i ziemią przywołując wszystkich i aniołów, i ludzi – do swojego serca otwartego i rozdartego, pragnąc objąć i zbawić w tym Boskim Sercu wszystkich, ale to wszystkich.

 

1. Zmartwychwstanie
Chrystus zmartwychwstał (...)! Podnieśmy wzrok wiary, o bracia; Oto Chrystus przybywa Żyjący z żyjącymi, aby swoim życiem dać nam życie przez obfite wylanie odkupienia (...). Niech zmartwychwstanie Chrystus także w nas, jeślibyśmy, kiedyś upadli w drodze; niech żyje w nas przez swoją łaskę i my żyjmy w Nim i dzięki Niemu, gdyż poza Chrystusem nie ma życia ani prawdziwej radości.

2.  Wniebowstąpienie
Za Chrystusem otwierają się nowe nieba - jakby jutrzenka triumfu Boga! Ukazują się nowe narody, nowe zdobycze; wszystko to jest niewidzialnym dotąd triumfem wielkiej i powszechnej miłości, ponieważ ostatecznie zwycięża On – Chrystus, a Chrystus zwycięża w miłości i miłosierdziu. Przyszłość należy do Niego – do Chrystusa, niezwyciężonego Króla.

3.  Zesłanie Ducha Świętego
Duch Święty jest źródłem Boskiej prawdy, miłości, pokoju, pokrzepienia, wewnętrznej błogości. Najświętsza Maryja Panna, która na pewno znajdowała się na owym dostojnym zebraniu w Jerozolimie wraz z apostołami i uczniami oraz pobożnymi kobietami skupiona na modlitwie, niech nam wyjedna, abyśmy żyli rozpłomienieni miłością i rozpalali Boską miłość we wszystkich duszach.

4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Kościół święty poucza nas, że cześć i chwała składana Maryi spływa na samego Boga, Bóg bowiem wielką uczynił Maryję. A uczynił Ją wielką dlatego, ponieważ wiedział, że była najpokorniejsza. Uczynił Ją wielką, pełną łaski, błogosławioną nad wszystkie niewiasty, najczystszą i niepokalaną, bo wybrał Ją na Matkę: «Dziewico Matko, Córko Twojego Syna; Pokorna, ale nad wszystkie wyniosła, Zamierzeń Boskich Skarbnico jedyna».

5. Ukoronowanie Matki Najświętszej na Królową nieba i ziemi
Czcijmy Maryję! Udoskonalajmy naszą duszę przez dzieła wiary oraz miłość względem Boga i bliźnich. Czcijmy Maryję – wyzbywając się pychy i żyjąc w wielkiej pokorze  – Maryja była tak bardzo pokorna! Czcijmy Maryję! Wzywajmy Ją. Prośmy pokornie, żeby udzieliła nam nieco swej niepokalanej czystości i oczyściła nas; żeby nam udzieliła prostoty czystego serca oraz wskazała, co uważa Bóg i czego pragnie. Czcijmy i kochajmy Maryję! Jutro w niebie połączymy się z aniołami oraz z Nią w radości i niewymownym weselu; w Najświętszej Maryi Pannie i z Nią będziemy czcili i kochali wiecznie Boga.